پنجم شهریور

بالین تو شد سر خط دنیای دگر

افراشت مرا ز خاکِ صحرای دگر

آری تو ز آسمان نزول یافته ای

بر عمق دل من و به دل های دگر

در کسوت آدمی درآمد همه جان

زان پس به پی ِ بنای فردای دگر

از قافلۀ عشق تو بیرون نشدم

با صد خم زلف و چشم گیرای دگر

حاصل به کنارت شده اینک دو گهر

یک پا بنشسته عقل و دل، پای دگر

همواره نفس به گوش من دار گسیل

جان بخش! جهان من، مسیحای دگر!

"تابان" به سپاس این روز بزرگ

ره زد ز شعف به شعر و آوای دگر

محمد رزاقی (تابان)

+ نوشته شده در ساعت توسط م.ر |