بعضی آدمها

بعضي آدمها دنيا رو زيبا مي کنند؛
آدمايي که هر وقت ازشون بپرسي چطوري؟
ميگن : با تو حالم عالیه!
وقتی بهشون زنگ میزنی و بیدارشون میکنی!
میگن بیداربودم !!! یا میگن خوب شد زنگ زدی...
وقتي ميبينن يه گنجشک داره رو زمين غذا ميخوره راهشون رو کج ميکنن که اون نپره...
اگه يخم بزنن، دستتو ول نميکنن بزارن تو جيبشون...
آدم هايي که با صد تا غصه تو دلشون بازم صبورانه پاي درد دلات مي شينن!
همينها هستند که دنيا را جاي بهتري مي کنند؛
آدمهايي که توي اتوبوس وقتي تصادفي چشم در چشمشان مي شوي، رو برنمي گردانند لبخند ميزنند و هنوز نگاه مي کنند...
دوستهايي که بدون مناسبت کادو مي خرند و مي گويند اين شال پشت ويترين انگار مال تو بود...
يا گاهي دفتر يادداشتي، کتابي...
آدمهايي که از سر چهارراه، نرگس نوبرانه ميخرند و باگل ميروند خانه
آدمهاي پيامکهاي آخرشب، که يادشان نميرود گاهي قبل ازخواب؛
به دوستانشان يادآوري کنند که چه عزيزند...
آدمهاي پيامکهاي پُرمهر بي بهانه،
حتي اگر با آنها بدخلقي و بي حوصلگي کرده باشي...
کسانيکه غم هيچکس را تاب نمياورند و تو را به خاطر خودت ميخواهند.